Σε αυτή την ιστορία
«Πόσο έχεις από αυτό το λάδι;»
Ακόμα θυμάμαι αυτή την ερώτηση. Μου την έκανε ένας κτηνίατρος στο Πλόβντιβ, όταν τον επισκέφτηκα για δεύτερη φορά. Στην πρώτη μας συνάντηση του είχα διηγηθεί όσα είχα περάσει και του είχα αφήσει λίγο από το δικό μου λάδι CBD, μαζί με όλα τα συνοδευτικά έγγραφα.
Για μένα ήταν μια από τις πιο όμορφες στιγμές σε όλη την ιστορία της Cannapopolis. Ύστερα από χρόνια δουλειάς, δανεικά και προσπάθειες που κατέληγαν σε ζημιές, έβλεπα επιτέλους μια ευκαιρία να προχωρήσω.
Μέχρι τότε, είχα φτάσει στο σημείο να μην έχω χρήματα για τους λογαριασμούς. Είχα μείνει με μια σοδειά που δεν κατάφερνα να πουλήσω για χρόνια. Είχα γίνει πατέρας ακριβώς όταν βρισκόμουν στη χειρότερη οικονομική μου κατάσταση. Και με είχαν συλλάβει. Δύο φορές.
Για να εξηγήσω γιατί εκείνη η ερώτηση σήμαινε τόσα πολλά για μένα, πρέπει να γυρίσω στην αρχή.
2020: το λάθος από το οποίο άρχισαν όλα
Στις αρχές του 2020 με συνέλαβαν για καλλιέργεια μαριχουάνας. Το έκανα παράνομα. Ήταν δικό μου λάθος και η ευθύνη ήταν δική μου.
Το λέω ανοιχτά, γιατί από εδώ ξεκινά η πραγματική ιστορία της Cannapopolis.
Στις ανακρίσεις, όσο ήμουν κρατούμενος, άκουσα για πρώτη φορά ότι υπήρχε τρόπος να καλλιεργεί κανείς νόμιμα κάνναβη με χαμηλή περιεκτικότητα σε THC και στη Βουλγαρία. Ναι, καλά καταλάβατε. Οι ίδιοι οι αστυνομικοί μού άνοιξαν τα μάτια: μπορούσα να αξιοποιήσω όσα ήξερα για έναν καλό σκοπό και με νόμιμο τρόπο. Μέχρι τότε δεν μου είχε περάσει καν από το μυαλό. Θυμάμαι πόσο μεγάλη έκπληξη ήταν για μένα αυτή η δυνατότητα.
Ήμουν μπερδεμένος. Είχα δημιουργήσει ένα σοβαρό πρόβλημα στη ζωή μου, και αυτό στο οποίο βασιζόμουν περισσότερο ήταν ότι ήξερα να καλλιεργώ αυτό το φυτό. Άρχισα να αναρωτιέμαι πώς θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω όσα είχα μάθει με άλλον τρόπο. Ήθελα να διορθώσω την κατάσταση και να φτιάξω κάτι για το οποίο θα μπορούσα να είμαι περήφανος. Ήθελα όσα ήξερα να είναι χρήσιμα στους ανθρώπους. Με άλλα λόγια, ήθελα η ύπαρξή μου εδώ, στη γη, να έχει νόημα.
Άρχισα να διαβάζω, να ρωτάω και να ψάχνω ανθρώπους που θα μπορούσαν να μου εξηγήσουν τους κανόνες. Δεν θα ξεχάσω ότι πήρα μέχρι και τηλέφωνο στο Υπουργείο Γεωργίας για να μου εξηγήσουν όλη τη διαδικασία βήμα βήμα. Το ενδιαφέρον μου για την κάνναβη και την κανναβιδιόλη (CBD) μεγάλωνε συνεχώς. Σιγά σιγά, η επιθυμία μου να βρω μια διέξοδο έγινε συγκεκριμένο σχέδιο: να μάθω ποιες άδειες χρειάζονταν για την καλλιέργεια και πώς θα μπορούσα να στήσω μια επιχείρηση γύρω από αυτήν.
Η εξασφάλιση της άδειας αποδείχτηκε ένα ακόμη εμπόδιο. Η οικογένειά μου και οι κοντινοί μου άνθρωποι πάντα με στήριζαν χωρίς όρους. Εδώ ο πατέρας μου με βοήθησε και σε κάτι πολύ συγκεκριμένο. Είχε καθαρό ποινικό μητρώο και συμφώνησε να με βοηθήσει με την αίτηση.
Μόλις εκδόθηκε η άδεια, έπιασα δουλειά.
Οι άνθρωποι που έμειναν δίπλα μου
Πάντα μιλάω για την οικογένειά μου όταν διηγούμαι την ιστορία της Cannapopolis. Η στήριξή τους είναι τεράστιο κομμάτι αυτής της ιστορίας και θέλω να εξηγήσω τι σήμαινε για μένα.
Οι δικοί μου μού έδωσαν κουράγιο να προσπαθήσω να βάλω τη ζωή μου σε τάξη. Η γυναίκα μου ήταν δίπλα μου σε όλη τη διαδρομή. Οι γονείς μου πίστευαν ότι μπορούσα να κάνω κάτι που να έχει νόημα με τη δουλειά μου, ακόμα κι όταν δεν είχα κανένα αποτέλεσμα να τους δείξω.
Καλλιεργούσα κάνναβη με χαμηλή περιεκτικότητα σε THC, κάτω από 0,2%. Τη δουλειά στο χωράφι την οργάνωνα εγώ. Προσλάμβανα ανθρώπους όταν χρειαζόμουν βοήθεια και φροντίζαμε μαζί τα φυτά. Η ευθύνη όμως για τη σοδειά και τις αποφάσεις ήταν δική μου.
Τότε πίστευα πως, αν κατάφερνα να βγάλω μια καλή σοδειά, θα έβρισκα και αγοραστές. Χρειάστηκε να περάσω τρία φριχτά χρόνια για να καταλάβω πόσα δεν είχα υπολογίσει. Ένα μπορώ να σας πω: είναι ένας δρόμος που πρέπει να τον περπατήσεις.
Είχα σοδειά. Δεν είχα πωλήσεις. Για χρόνια.
Η πρώτη χρονιά πέρασε με έρευνα, χαρτιά και προετοιμασία: άδεια, γη και χρήματα. Έπειτα καλλιέργησα για δύο συνεχόμενες χρονιές. Δεν βρήκα αγοραστές ούτε για την πρώτη ούτε για τη δεύτερη σοδειά. Την επόμενη χρονιά δεν καλλιέργησα, αλλά συνέχιζα να ψάχνω διέξοδο. Η ερώτηση ήταν πάντα η ίδια: τι να κάνω με όσα είχα παραγάγει και γιατί ήταν τόσο δύσκολο να τα μεταφέρω, να τα επεξεργαστώ και να τα πουλήσω;
Είχα βάλει όλα μου τα χρήματα. Είχα δανειστεί από ανθρώπους που με γνώριζαν και με εμπιστεύονταν. Είχα τόνους ξηρής φυτικής ύλης, είχα ρίξει ατελείωτη δουλειά, αλλά δεν κατάφερνα να πουλήσω τη σοδειά και να πάρω πίσω όσα είχα επενδύσει. Έτσι πέρασαν τα χρόνια από το 2020 ως το 2023, με προετοιμασία, καλλιέργεια και αναζήτηση μιας διεξόδου.
Για να ξεκινήσω μια τέτοια επιχείρηση, δεν αρκούσε να ξέρω να δουλεύω στο χωράφι. Έπρεπε να μάθω τι απαιτούνταν για τη μεταφορά, την επεξεργασία και τα έγγραφα, να βρω τους κατάλληλους συνεργάτες και να φτάσω στους πελάτες. Κάθε επόμενο βήμα χρειαζόταν κι άλλο χρόνο και, το δυσκολότερο, κι άλλα χρήματα.
Στην πορεία συναντούσα και ανθρώπους που υπόσχονταν να βοηθήσουν, αλλά στο τέλος με παραπλανούσαν ή με εξαπατούσαν.
Αναγκάστηκα να πιάσω δεύτερη δουλειά για να πληρώνω τους λογαριασμούς και να συντηρώ την οικογένειά μου. Φυσικά, συνέχιζα να ψάχνω λύση για τη σοδειά και για την προσπάθεια στην οποία είχα ήδη επενδύσει τόσα πολλά. Τόσα, που το να τα παρατήσω απλώς δεν ήταν επιλογή.
Σε μια από τις πιο δύσκολες περιόδους γεννήθηκε η κόρη μου.
Το να γίνεσαι πατέρας είναι τεράστια χαρά. Στη δική μας περίπτωση, αυτή η χαρά ήρθε μαζί με πολλή αγωνία. Δεν είχαμε χρήματα ακριβώς όταν τα χρειαζόμασταν περισσότερο. Το βάρος το κουβαλούσε πια όλη η οικογένειά μου, και το ένιωθα κάθε μέρα.
Η γυναίκα μου συνέχιζε να με στηρίζει. Εγώ συνέχιζα να ψάχνω διέξοδο. Και σήμερα που διηγούμαι αυτή την ιστορία, έχει σημασία για μένα να θυμάμαι πόσα πέρασαν και οι άνθρωποι που ήταν δίπλα μου.
Όλα αυτά τα χρόνια συνέχιζα και να μαθαίνω. Εκπαιδεύτηκα στη Learn Sativa, έναν οργανισμό στη Φλόριντα που προσφέρει εκπαίδευση στον τομέα της κάνναβης, και έψαχνα τρόπο να εφαρμόσω όσα μάθαινα στην πράξη. Αφιερώνεις χρόνο και χρήματα, δοκιμάζεις, κάνεις λάθη και σιγά σιγά καταλαβαίνεις πόσα ακόμα έχεις να μάθεις.
Άλλη μια απώλεια στον δρόμο προς το λάδι
Σιγά σιγά κατέληξα ότι έπρεπε να βρω τρόπο να γίνει η σοδειά μου λάδι. Εκεί έβλεπα την ευκαιρία να φτιάξω ένα ολοκληρωμένο προϊόν που θα μπορούσα να υποστηρίξω και να αρχίσω να πουλάω.
Για να μετατρέψω τη σοδειά μου σε λάδι CBD, έπρεπε να βρω συνεργάτη εκτός Βουλγαρίας. Άρχισα να ψάχνω τις δυνατότητες στις γειτονικές χώρες.
Πρώτα στράφηκα στη Ρουμανία. Τότε με συνέλαβαν ξανά, επειδή υπήρχαν υποψίες ότι το φορτίο ήταν μαριχουάνα. Κράτησαν το βαν μαζί με τη σοδειά που μετέφερα.
Αφού εξετάστηκε το φορτίο, με άφησαν ελεύθερο. Δυστυχώς, έφυγα χωρίς το βαν και χωρίς τη σοδειά. Τα κράτησαν ως αποδεικτικά στοιχεία για την υπόθεση.
Δυσκολεύομαι να περιγράψω πώς ένιωθα. Είχα ψάξει τρόπο να κάνω το επόμενο βήμα, κι όμως επέστρεφα πάλι στο σπίτι με μια τεράστια απώλεια. Όλα αυτά συνέβαιναν ύστερα από χρόνια προσπάθειας και οικονομικών δυσκολιών.
Οι γονείς μου είχαν αρχίσει πια να αναρωτιούνται μήπως είχα τρελαθεί που συνέχιζα να κυνηγάω αυτή την ιδέα. Σήμερα μπορώ να το λέω χαμογελώντας, αλλά καταλαβαίνω γιατί ανησυχούσαν. Για όποιον το έβλεπε απ' έξω, μάλλον ήταν πολύ δύσκολο να καταλάβει πού οδηγούσαν όλα αυτά.
Μερικές φορές έμοιαζε και σ' εμένα με τζόγο: παίρνεις χρήματα, τα βάζεις στην προσπάθεια με την ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα τα καταφέρεις και τα χάνεις. Μετά πάλι. Και πάλι.
Παρόλο που ήξερα πόσο δύσκολη ήταν η κατάσταση, για κάποιον λόγο δεν υπήρχε καν στο μυαλό μου το ενδεχόμενο να τα παρατήσω. Γι' αυτό ακριβώς, παρ' όλα όσα είχαν συμβεί, συνέχιζα να ψάχνω εταιρεία που θα επεξεργαζόταν τη σοδειά μου.
Ελλάδα: η τελευταία προσπάθεια που μπορούσα να αντέξω οικονομικά
Βρήκα μια εταιρεία στην Ελλάδα που έκανε ακριβώς αυτό το είδος εκχύλισης.
Για μένα ήταν η τελευταία ευκαιρία που μπορούσα να αντέξω οικονομικά. Δεν είχα χρήματα για άλλη προσπάθεια. Έπρεπε να ζητήσω πάλι δανεικά από έναν φίλο και έπρεπε πάλι κάποιος να με εμπιστευτεί, ύστερα από όλα όσα είχαν ήδη συμβεί.
Εκείνος αποφάσισε να βοηθήσει.
Ετοίμασα μια παρτίδα με περίπου εκατό κιλά ξηρής φυτικής ύλης και ξεκίνησα για την Ελλάδα. Αυτή τη φορά πέρασα τα σύνορα χωρίς πρόβλημα και έφτασα στην εταιρεία. Οι άνθρωποι εκεί παρέλαβαν την πρώτη ύλη για επεξεργασία.
Θυμάμαι πόσο με ξάφνιασε το ότι όλα κύλησαν τόσο φυσιολογικά. Ύστερα από τόσα εμπόδια, είχα επιτέλους φτάσει σε ανθρώπους που μπορούσαν να κάνουν ακριβώς αυτό που χρειαζόμουν. Εκείνη τη στιγμή, ίσως για πρώτη φορά στη ζωή μου, φοβόμουν να χαρώ.
Ύστερα από όλα αυτά τα χρόνια, όταν είχα πια στα χέρια μου το λάδι που προέκυψε από την εκχύλιση, ήμουν πραγματικά ευτυχισμένος. Επιτέλους έβλεπα το αποτέλεσμα του επόμενου μεγάλου βήματος. Η εταιρεία είχε πια επεξεργαστεί τα άνθη της κάνναβης που είχα φροντίσει, και τώρα είχα ένα λάδι πλούσιο σε κανναβιδιόλη, στο οποίο πίστευα πολύ.
Φυσικά, απέμενε ακόμα πολλή δουλειά: έγγραφα, προετοιμασία του προϊόντος για την αγορά, καινούρια έξοδα. Έπρεπε ακόμα να βρω πελάτες. Αυτή τη φορά όμως είχα τουλάχιστον κάτι να τους πάω.
«Πόσο έχεις από αυτό το λάδι;»
Όσο έψαχνα πελάτες, γνώρισα έναν άνθρωπο που με συμβούλεψε να επισκεφτώ κτηνιατρικές κλινικές και να μιλήσω με τους γιατρούς εκεί.
Ακολούθησα τη συμβουλή του. Πήγα σε μια μεγάλη κτηνιατρική κλινική στην πόλη μου, το Πλόβντιβ. Διηγήθηκα σε έναν από τους γιατρούς πώς είχα ξεκινήσει, τι είχα περάσει και τι είχα καταφέρει να φτιάξω. Του άφησα λίγο λάδι ως δώρο.
Στην επόμενη επίσκεψή μου, μου έκανε την ερώτηση με την οποία άρχισα αυτή την ιστορία:
«Πόσο έχεις από αυτό το λάδι;»
Ακόμα το θυμάμαι σαν να ήταν χθες. Έπειτα από τόσο καιρό που προσπαθούσα να εξηγήσω την ιδέα μου και να βρω πώς θα προχωρήσει, κάποιος έδειχνε συγκεκριμένο ενδιαφέρον για το προϊόν μου.
Αυτή η συνάντηση μού έδειξε τον δρόμο. Άρχισα να ψάχνω τρόπους να μιλήσω με κτηνιάτρους και σε άλλες πόλεις. Σιγά σιγά έκανα επαφές και έβρισκα πελάτες. Έπειτα άρχισα να παρουσιάζω τη δουλειά μου και σε φαρμακεία, κλινικές, καταστήματα και άλλες επιχειρήσεις.
Η επιχείρηση αναπτυσσόταν σιγά σιγά. Είναι ένα ιδιαίτερο προϊόν. Πήγαινα, συστηνόμουν, μιλούσα για τη δουλειά μου, απαντούσα σε ερωτήσεις. Μάθαινα να πουλάω και να χτίζω σχέσεις με τους ανθρώπους. Κάθε νέα ευκαιρία ερχόταν ύστερα από κι άλλη δουλειά.
Έτσι η Cannapopolis άρχισε να βρίσκει τη θέση της.
Πού βρίσκομαι σήμερα και γιατί συνεχίζω
Σήμερα συνεργάζομαι με πελάτες από όλη την Ευρώπη και τολμώ να πω ότι είμαστε ανταγωνιστικοί στην αγορά προϊόντων CBD. Στόχος μου είναι να αναπτύξω την εταιρεία σε παγκόσμιο επίπεδο. Και θα τα καταφέρω. Προσφέρω λάδι CBD τόσο σε μικρές συσκευασίες όσο και σε μεγαλύτερες ποσότητες για επαγγελματίες συνεργάτες. Συνεχίζω να αναπτύσσω την Cannapopolis και να μαθαίνω πώς να το κάνω καλύτερα.
Είμαι περήφανος για τη διαδρομή μου. Ξέρω από πού ξεκίνησα και πόσοι άνθρωποι με βοήθησαν να φτάσω ως εδώ. Τους είμαι απέραντα ευγνώμων.
Για μένα η ποιότητα είναι προσωπική ευθύνη, γιατί ξέρω πόση δουλειά υπάρχει πίσω από την πρώτη ύλη. Θέλω να κρατήσω αυτή τη στάση σε κάθε επόμενο βήμα: να γνωρίζω το προϊόν μου, να μιλάω γι' αυτό με ειλικρίνεια και να φέρομαι σωστά στους ανθρώπους που με εμπιστεύονται.
Το πρώτο μου λάθος παραμένει κομμάτι της ζωής μου. Μετά από αυτό όμως μπορούσα να επιλέξω πώς θα συνεχίσω. Χρειάστηκαν χρόνια, το κόστος ήταν μεγάλο και επηρεάστηκαν άνθρωποι που αγαπώ. Είμαι ευγνώμων που έμειναν δίπλα μου όσο προσπαθούσα να βρω τον δρόμο μου.
Άξιζε; Για μένα, ναι.
Η ιστορία της Cannapopolis συνεχίζεται. Κι εγώ συνεχίζω να δουλεύω γι' αυτήν.
Σας ευχαριστώ που αφιερώσατε χρόνο για να γνωρίσετε τον άνθρωπο πίσω από το όνομα. Αν η ιστορία μου σας άγγιξε, θα ήθελα να σας ζητήσω να τη μοιραστείτε με έναν φίλο. Πιστεύω ότι μπορεί κανείς να βρει σε αυτήν κάτι χρήσιμο και για τη δική του διαδρομή. Κι αν θέλετε να μου πείτε κάτι ή να με ρωτήσετε για τον δρόμο μέχρι εδώ, μπορείτε να μου γράψετε. Θα χαρώ να απαντήσω.
Και αν κάποια στιγμή χρειαστείτε λάδι με κανναβιδιόλη (CBD), νομίζω πως μπορώ να βοηθήσω.
Ευχαριστώ για τη συμμετοχή σας.
Σχόλια
Φόρτωση σχολίων…